Σε εσάς, τα παιδιά μας,
που σταθήκατε στην εκκίνηση με χέρια τρεμάμενα και ψυχή γενναία, δεν σας καμαρώσαμε μόνο για την ταχύτητα ή τη δύναμή σας.
Σας καμαρώσαμε για την καλοσύνη σας, για την αγκαλιά στον συναθλητή, για τα δάκρυα που έγιναν χαμόγελο, για την ήττα που έγινε μάθημα, για την προσπάθεια που δεν σταμάτησε ποτέ. Κρατήσατε ζωντανό το πιο πολύτιμο νόημα των Ολυμπιακών: ότι ο αθλητισμός δεν είναι νίκη πάνω στους άλλους, αλλά είναι νίκη πάνω στον εαυτό μας.
Σας ευχαριστούμε…