Υπάρχουν κάποιες μέρες στη ζωή ενός λαού που δεν ξεθωριάζουν ποτέ. Μέρες που μένουν χαραγμένες όχι μόνο στη μνήμη, αλλά και στην ψυχή. Η 25η Μαρτίου είναι μία απ’ αυτές. Είναι η μέρα που ολόκληρη η Ελλάδα υποκλίνεται μπροστά στην ανδρεία, την πίστη και την απίστευτη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Είναι η μέρα που θυμόμαστε πως τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν μια καρδιά χτυπάει για την ελευθερία.
Το 1821 δεν ξεκίνησε απλώς ένας πόλεμος. Ξεκίνησε μια κραυγή ελπίδας ύστερα από τετρακόσια χρόνια σιωπής. Άνθρωποι καθημερινοί πήραν τα όπλα όχι γιατί είχαν τη δύναμη, αλλά γιατί είχαν το δίκιο. Σήκωσαν στους ώμους τους μια ιδέα, την πιο ιερή: την ιδέα της πατρίδας. Και την υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους. Με αίμα, με πόνο, με θυσία. Έτσι, η λέξη “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” γράφτηκε με πύρινα γράμματα στις σελίδες της ιστορίας.
Με την δύναμη των ηρώων μας και την παιδική αγνότητα της Έκτης τάξης του σχολείου μας, γιορτάστηκε με περηφάνια και ένα κύμα συγκίνησης η εθνική γιορτή μας, η υπενθύμιση αυτή του ποιοι είμαστε. Με τα τραγούδια, τα ποιήματα και τα θεατρικά υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού κα Δάρα Ιωάννα, κατάφεραν να μας ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο, στην αρχή της Επανάστασης, εκεί όπου γεννήθηκε ξανά η Ελλάδα, εκεί που ένα όνειρο ελληνικό μεταμορφώθηκε σε όνειρο ελεύθερο με πίστη στο φως και αγάπη στη πατρίδα.
Ας θυμόμαστε, λοιπόν, ότι η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Είναι κάτι που κερδίζεται με την δύναμη της ενότητας. Και ας συνεχίσουμε, όπως και τότε, να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, για τις επόμενες γενιές. Άλλωστε, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε το παράδειγμα των ηρώων του ’21 για να βρούμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της δικής μας εποχής.
