Σήμερα, για λίγες ώρες πατήθηκε το pause κουμπί στο πρόγραμμα των μαθημάτων μας και τη θέση της Γλώσσας, των Μαθηματικών, της Φυσικής και των αμέτρητων παιδικών διαφωνιών, έλαβε το «Εγώ». Ένα «εγώ», όμως, διαφορετικό. ‘Ένα «εγώ» ντυμένο με τα αληθινά συναισθήματα του, απογυμνωμένο από τις πανοπλίες της συνεχής τελειότητας και δύναμης, που χρειάζονται ,συνεχώς, να επιδεικνύουμε. Για χάρη αυτού του « Εγώ», κοιτάξαμε τον εσωτερικό καθρέφτη μας και είδαμε τις ανησυχίες, τις λύπες , τις αόρατες εκείνες πληγές μας, με τις οποίες καθημερινά αφηνόμαστε στη μαυρίλα, φλερτάροντας έντονα με συνήθειες μαραθωνοδρόμου. Έστω και στιγμιαία, αφιερώσαμε λίγο χρόνο σε εμάς για να μιλήσουμε με ειλικρίνεια στον εαυτό μας , να μας επιβραβεύσουμε , να αναπνεύσουμε και να εμπνευστούμε μέσα από τη μοναδικότητα του καθενός μας ξεχωριστά. Θυμηθήκαμε πως στο ταξίδι της συναισθηματικής ελευθερίας μας, δεν πορευόμαστε μόνοι μας , κάθε άλλο, υπάρχουν αρκετοί συνοδοιπόροι, έτοιμοι, που μπορούν να μας καταλάβουν, να νοιαστούν και να μας στηρίξουν. Άλλωστε, να μην ξεχνάμε ότι η ζωή γίνεται πιο όμορφη, όταν οι αρνητικές στιγμές μοιράζονται, όταν δεν φοβόμαστε να είμαστε αληθινοί και όταν κάνουμε ένα βήμα μπροστά, συλλογικά, για ένα «αύριο» πιο ψυχικά ανθεκτικό με τη πλήρη αποδοχή της καθεμίας ψυχής, της κάθε προσωπικότητας.
Σε αυτή τη δαιδαλώδους πορεία αυτοφροντίδας και αυτοαγάπης, σημαντική υπήρξε η καθοδήγηση της ψυχολόγου κα Τσώνη και της κοινωνικού λειτουργού κα Παπαγιαννάκη του σχολείου μας, με τις οποίες το μαθητικό σύνολο συμμετείχε σε ενδιαφέρουσες βιωματικές δράσεις ευαισθητοποίησης ψυχικών ζητημάτων ανάλογες το ηλικιακό τους επίπεδο. Συγκεκριμένα, η Α’ και η Β’ τάξη παρακολούθησε το παιδικό παραμύθι « Ο κύριος Ουφ» και στη συνέχεια είχαν την ευκαιρία να οπτικοποίησουν τη δική τους άσχημη σκέψη που λειτουργεί ως βαρίδιο στο ψυχισμό τους, αγκαλιάζοντας με αυτό τον τρόπο την ευαλωτότητά τους και συγχρόνως εξορκίζοντας τη μέσα από το χαρτί. Αντίστοιχα, στους μαθητές της Γ’ και της Δ’ τάξης έγινε προβολή του video « Lucy’s Blue Day», το οποίο λειτούργησε ως εφόρμηση για να αποτυπώσει ο καθένας του τη δική του «Μπλε μέρα». Τέλος, για τα πεμπτάκια και τα εκτάκια μας επιλέχθηκε ένα animation σχετικό με την φροντίδα των ψυχικών αναγκών των μαθητών, δίνοντας το έναυσμα να συζητηθούν παραπάνω οι αποτελεσματικοί τρόποι προφύλαξης της ψυχικής ανθεκτικότητας σε αυτές τις ηλικίες και να δημιουργήσουν το ατομικό πόστερ « πώς με φροντίζω!».
Μαζί κάνουμε την ψυχική ευεξία προτεραιότητα, διεκδικώντας μέσα από κάθε στιγμή μας το κάτι πιο βαθύ, το κάτι περισσότερο!
Γιατί όλοι έχουμε κάτι μέσα μας ικανό να λάμψει, να φωτίσει τα σκοτάδια!
Δώσε φωνή στη ψυχή σου! Κράτησε την ζωντανή, ασφαλή!
